Pien Koome
Extreem heet, extreem noodweer en extreem druk. De 35e editie van het North Sea Jazz (NSJ) werd afgelopen weekend een festival van uitersten. Ook op muzikaal gebied: het evenement biedt de laatste jaren niet alleen de meest uiteenlopende jazz, maar ook soul en hiphop. Tussen de 65.000 en 70.000 bezoekers konden kiezen uit vijftien podia met in totaal ruim dertienhonderd artiesten.
Nederland werd geen wereldkampioen en Prince kwam ondanks de hardnekkige geruchtenstroom niet opdagen om mee te spelen met Stevie Wonder. Dit waren zondag op de laatste festivaldag voor velen de twee belangrijkste conclusies. Maar toch mocht het de pret niet drukken. Drie dagen lang slenterden muziekliefhebbers onder tropische temperaturen in Ahoy langs grote en kleine podia. Zowel binnen als buiten was het snikheet en overvol; ondanks de grote hoeveelheden kaarten die op Marktplaats werden aangeboden toen het Nederlands elftal de finale had bereikt, was de zondag gewoon uitverkocht. Ruim 24.000 mensen wapperden zichzelf koelte toe met programmaboekjes, waaiers en flyers, wachtend op de wedstrijd die op meerdere grote schermen te volgen was. De spanning die de hele dag duidelijk voelbaar was, zorgde voor een enigszins vreemde sfeer. Een aanzienlijk deel van het publiek was uitgedost in meegebrachte WK-outfits; ook de speciaal gedrukte NSJ-oranjeshirts bleken zeer gewild. Tijdens het zinderende optreden van Ben Harper vlak voor de aftrap, werden de vlaggen al door het publiek gesjouwd; slechts een enkeling koos tijdens de wedstrijd voor muziek van Diana Krall of Rickie Lee Jones. Na afloop repte Stevie Wonder met geen woord over het verlies. Hij trakteerde de teleurgestelde oranje massa gewoon op een puik concert waarin veel van zijn superhits de revue passeerden.
Zaterdag waren vooral de dames goed voor vuurwerk: souldiva Sharon Jones gaf met haar Dap Kings een ongelofelijk energiek en swingend optreden in de grote zaal. Deze 53-jarige zangeres brulde, stampte en danste bezeten voor een uitgelaten menigte. Haar optreden spatte van het podium. Maar daarna bewees Macy Gray dat het nog gekker kon: met haar ijzersterke band liet deze maffe diva zien dat een tikje gestoordheid uitstekend af te wisselen is met rauwe nummers en zwoele songs. Zondag bewees ook Joss Stone dat ze geen eendagsvlieg is. Met een uitstekende band liet Stone zien dat ze een groot publiek zonder problemen om haar vinger windt.
Ook talent van eigen bodem was ruimschoots aanwezig. Zanger Waylon mist tegenwoordig geen enkel festival, maar was ook nu aandoenlijk enthousiast. Saxofonist Hans Dulfer weet van ieder optreden een feestje te maken, maar zaterdagavond viel zijn swingende concert compleet in het water. Normaal is Dulfer niet te stoppen, maar tegen langdurige tropische regenbuien kon zelfs hij niet optoeteren.
Eerder op de dag zorgde hiphopband The Roots op een groot podium voor opwinding bij het verhitte publiek. Later moesten veel liefhebbers bij Ornette Coleman, dit jaar artist in residence, genoegen nemen met een plekje aan de zijkant tijdens zijn één van zijn optredens. De tachtigjarige altsaxofonist en grondlegger van de freejazz beschikt nog altijd over een zeer divers muzikaal arsenaal. Gedurende het hele festival was hij in meerdere fantasievolle bezettingen te horen.
Tegenvallers waren er ook. Elvis Costello was ronduit saai; samen met The Sugarcanes gaf hij een slaapverwekkend optreden dat niet uit de verf kwam in de op één na grootste zaal.
North Sea Jazz biedt de liefhebber de gelegenheid zich drie dagen onder te dompelen in een goeie en ontspannen sfeer met muzikale verrassingen op kleine podia en grootheden waar je normaalgesproken voor naar het buitenland moet. Maar dit jaar was het met name vanwege de hitte en drukte wel een slijtageslag. Vijf jaar geleden week het festival vanwege ruimtegebrek van Den Haag uit naar Rotterdam. Maar ook nu zaten veel zalen vol, wat soms na eindeloos sjouwen voor teleurstellingen zorgde. Alles dat op het verlanglijstje stond ook werkelijk zien was voor velen niet mogelijk. Voordeel is dan wel weer dat er genoeg alternatieven waren, die soms minstens zo verrassend bleken te zijn.
North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam. Gezien op zaterdag 10 en zondag 11 juli 2010.
|
