Concertrecensies

Het terrein aan de Sloterplas leent zich prima voor een dergelijk festival. Zeven podia waren verspreid over het park, vijf tenten en twee openluchtpodia, de Fire!Stage en het T-dansant podium waarin het buitenzwembad van het Sloterparkbad was geїntegreerd. Om binnen te komen werden bezoekers door de ingang van het zwembad geleid, iets wat 's middags leidde tot een aantal opstoppingen. Daarna werden mannen en vrouwen apart door hekken gesluisd die de associatie met veehekken opriepen. Na deze hindernissen kwam de bezoeker dan bij de echte ingang, waar bloemen werden uitgedeeld voor extra versiering van de party-outfit. Vanaf deze ingang was er een mooi uitzicht over de Sloterplas, het zonneterras en het met enorme opblaasbloemen opgetuigde T-dansant podium. Het terrein was dit jaar uitgebreid doordat er een stuk bos bijgetrokken was waar het Fire!podium was neergezet. Hierdoor was de capaciteit groter maar moesten bezoekers langere afstanden afleggen. De paden door het bos waren afgezet met hekken en groen/blauwe schermen, dit had wel wat mooier aangekleed kunnen worden. De picknickbanken en speeltuin van het Sloterpark waren bij het terrein betrokken, wel grappig om festivalbezoekers op wipkippen en glijbanen te zien zitten. Het speeltuingevoel werd nog verder aangewakkerd door de schommelende dames (geen poppen dit keer) in de bomen.

Het muziekaanbod was met 70 artiesten groot en bood elke houseliefhebber wat wils. Technoliefhebbers konden in de Rise Arena terecht, liefhebbers van de klassiekers in de Warehouse Arena, waar Robin 'Jaydee' Albers zijn Plastic Dreams hit uit de jaren '90 maar weer eens afstofte en Ronald Molendijk een aantal krakers uit de oude doos draaide. Opvallend gedurende de dag was de grote hoeveelheid rocknummers van bijvoorbeeld U2 en Coldplay die door dancenummers gemixed werden. Nieuw talent kon bij het Underground Puppies Stage worden gespot. Bij het Fire! podium kwam het feest goed op gang bij Sander Kleinenberg. Echt los ging het in de Dutch House Arena tijdens het optreden van Laidback Luke, de tent was afgeladen vol en niet voor niets. Aan het einde van de dag konden bezoekers kiezen tussen Michel de Hey, Joost van Bellen, Technasia, Remy, Ron Carrol en Eric Prydz.

Naast muziek konden bezoekers voor ander vertier terecht op de 'Health and Art Islands'. Hoewel hier naast je laten schminken of masseren niet bijzonder veel te doen was, was het wel leuk om via loopbruggen over de plas te lopen en het festival van de overkant te bekijken. Vanaf het Health Island kon er een ferry, of liever gezegd, een vlot terug naar de overkant worden genomen. Het op het programma vermelde 'Lake Swimming' moest vanwege gevaar voor blauwalg achterwege blijven.

Verbeteringen aan het festival zouden nog kunnen worden doorgevoerd bij de ingang en de Food Area. Bij de Italian Bites (hoewel de naam hoge verwachtingen schept kon je hier alleen pizza krijgen) werden sommige punten halfbevroren verkocht, en ook de curry bij de Asian Bites scheen koud te zijn. Ook was een aantal dranken om 19.30 uitverkocht. Vervoer was wel goed geregeld, er reden pendelbussen vanaf Sloterdijk en een groot aantal bezoekers kwam gewoon met fiets of tram. Dit publiek was overigens zeer gemêleerd, van de oudere bezoekers die zo te zien de beginperiode van de house nog hebben meegemaakt tot bodybuilders en groepen meisjes in hetzelfde tijgerprintjurkje met vleugeltjes.

Al met een al een leuk festival op een mooie locatie voor wie een wat kleiner, minder duur en beter bereikbaar alternatief zoekt voor de grotere dancefestivals als Dance Valley en Mysteryland, hoewel ook Loveland volgens een aantal bezoekers nu al te groot is geworden met de bijbehorende gevolgen als lange rijen, uitpuilende tenten en grotere afstanden van dien.