Lana Del Rey - Born to Die
 Hoe word je wereldberoemd met een simpel YouTube filmpje? Lana Del Rey liet het vorig jaar zien met `Video Games`. Een sfeervol filmpje, een opvallende verschijning en een donker popliedje dat zo uit de jaren `50 of `60 leek weggelopen. Het was voor velen van ons genoeg om vol verwachting uit te kijken naar het debuut van de zangeres die een paar jaar geleden onder haar eigen naam geen poot aan de grond kreeg. Lees verder
|
 |
Adrian Younge - Something About April
 Adrian Younge, niet bepaald een bekende naam, is een `self-taught musician` die met Something About April zichzelf zomaar eens op de kaart kan gaan zetten. Lome, donkere beats gemaakt met een duidelijke voorliefde voor 60`s en 70`s soundtracks. De echo van Morricone is te horen, maar David Axelrod kan je ook noemen. Lees verder
|
|
Lisa Hannigan - Passenger
 Lisa Hannigan trok een paar jaar geleden aandacht als de achtergrondzangeres van Damien Rice op diens legendarische debuut O en begon hierna aan een solocarrière. Haar debuut Sea Sew werd in 2008 groots onthaald, kreeg zeer positieve recensies en in Engeland zelfs een Mercury Music Prize nominatie, en nu is haar tweede plaat Passenger uit. Lees verder
|
|
The Maccabees - Given the Wild
 Given To The Wild is de titel van het nieuwe album van The Maccabees dat op 9 januari 2012 verscheen. Het vijftal uit Londen, bestaande uit Orlando Weeks, Hugo White, Felix White, Rupert Jarvis en Sam Doyle, werkte gedurende twaalf maanden met Tim Goldsworthy en Bruno Ellingham (LCD Soundsystem, Massive Attack) aan de opvolger van Wall Of Arms uit 2009. Lees verder
|
|
Blaudzun - Heavy Flowers
 Singer-songwriter Johannes Sigmond, beter bekend als Blaudzun, is met zijn aanzienlijke lengte in combinatie met lang, gitzwart haar, een flinke baard en dito bril een opvallende verschijning. On-Nederlands en onalledaags. Zijn titelloze debuut wordt in 2008 goed ontvangen, maar met het uitbrengen van zijn tweede album, Seadrift Soundmachine, zet Blaudzun - vernoemd naar een Deense wielrenner uit de jaren `70 - zich begin 2010 duidelijk op de muzikale kaart. Lees verder
|
|
Yevgueni - Welkenraedt
 Vlamingen beheersen de Nederlandse taal als geen ander. En dan lijkt goede muziek ook nog stevig verankerd te zijn in de Vlaamse samenleving. Yevgueni is zo'n band die een voorbeeldig resultaat is van die jaloersmakende combinatie. Welkenraedt is hun vierde album en bevat een aanstekelijke mix van pop en kleinkunst. Lees verder
|
|
Postman - Apples & Oranges
 No matter what the crisis, I refuse to live like this, rapte The Anonymous Mis ongetwijfeld over een hele andere crisis dan de huidige kredietcrisis, een hele dikke tien jaar geleden als een derde van het gezelschap Postmen. De band ging door mediaal breeduitgemeten redenen ter ziele, maar stond als eenmansband wederop in 2009 met het emotionele album Postman. Lees verder
|
|
Tim Akkerman - Anno
 Eerlijk is eerlijk: je hebt lef wanneer je uit een waanzinnig succesvolle rockband stapt, om solo je eigen muzikale koers te gaan varen. Dan ligt de drempel om met iets goeds te komen ineens wel erg hoog. Helemaal als blijkt dat die succesvolle band met een nieuwe zanger een veel breder publiek lijkt aan te spreken. Weliswaar je eigen muzikale hart gevolgd, maar de achterblijvers blijken minstens zo succesvol als voorheen. Lees verder
|
|
The Black Keys - El Camino
 Wie dacht dat The Black Keys zich zo snel na het succesvolle Brothers niet zo snel zouden kunnen overtreffen, voelde waarschijnlijk al nattigheid bij de release van Lonely Boy, de eerste single en openingstrack van El Camino. Rauw en gelikt tegelijk, met een eenvoud die simpelweg geniaal is. Goed nieuws: de rest van de plaat floreert precies in die kwaliteiten, die ondertussen eigenlijk onlosmakelijk met The Black Keys verbonden zijn. Lees verder
|
|
Snow Patrol - Fallen Empires
 Het kost nog geen twee luisterbeurten om te besluiten dat Fallen Empires, het zesde album van Snow Patrol, de beste is die de band tot nu toe heeft gemaakt. Waren de eerste platen van de Schots/Ierse alternatieve rockband nog wisselvallig, vanaf Eyes Open werd de weg omhoog en daarmee naar status en roem gevonden. Lees verder
|
|
Ben Howard - Every Kingdom
 Debuterend folkie Howard had al drie singles in de Engelse charts, dus werd er reikhalzend uitgekeken naar zijn debuut. het album komt uit op 'Island', het label waar ook zijn grote helden Nick Drake en John Martyn onderdak vonden. Hun invloeden zijn zeker aanwezig op Every Kingdom, al is het maar in de manier waarop natuurliefhebber Howard de wereld om hem heen gebruikt om menselijke relaties te beschrijven. Lees verder
|
|
Noel Gallagher - Noel Gallagher`s High Flying Birds
 Sinds Noels vertrek uit Oasis in 2009, toch een van de grootste Britse rockbands van de afgelopen decennia, was het wachten op hét solo-album. Beady Eye van broer Liam maakte extra nieuwsgierig. Noels solodebuut stelt niet teleur en belichaamt perfect wat zijn kracht bij Oasis ook al was: melancholisch semi-optimisme. Wel voelt het album minder gejaagd: Noel klinkt laid-back, alsof hij eindelijk (weer) de ruimte had om lekker zijn gang te gaan. Typisch Noel is dan ook dat het album begint met een kuch. Lees verder
|
|
Spinvis - Tot Ziens, Justine Keller
 Spinvis, of ook wel: Hoe een Nederlandse postbode een heuse Popmuzikant werd. Het verhaal van Erik De Jong moge inmiddels als bekend worden beschouwd. Van jarenlang prutsen op een zolderkamertje, de kans krijgen om een plaat te maken bij een echte platenmaatschappij en dat debuut (getiteld Spinvis, 2002) gelijk als beste album van het jaar in de eindlijstjes zien prijken. In 2005 volgde nog het album Dagen Van Gras, Dagen Van Stro, dat een veel meer experimentele inslag had. Inmiddels zijn we ruim 6 jaar verder en heeft De Jong nog een handvol plaatjes afgeleverd, veelal gevuld met resttracks, losse projectjes en wat soundtrackwerk. Lees verder
|
|
Björk - Biophilia
 Waar de meeste indie-artiesten eerder de omgekeerde weg bewandelen, is Björk in de loop der jaren steeds minder toegankelijk gaan klinken. De tijd dat ze nog wel eens een hit scoorde, ligt dan ook alweer ver achter haar. Erg is dat niet, want haar muziek is er niet minder mooi om. Na het onder meer met Timbaland gemaakte Volta, klinkt Björk op Biophilia weer een stuk minimalistischer. Lees verder
|
|
Coldplay - Mylo Xyloto -
 Dat het vijfde studioalbum van Coldplay wederom geen terugkeer naar de basis van Parachutes (2000) zou worden - hoezeer sommigen daar ook op hoopten - werd al duidelijk met de bekendmaking van de titel. Mylo Xyloto is niet de titel van een tiental ballads over kleine onzekerheden in het leven. Mylo Xyloto is excentriek, het is wat er van de mannen van Chris Martin te verwachten viel als de volgende stap na Viva La Vida. Lees verder
|
|
Ryan Adams - Ashes & Fire
 Trakteerde hij ons eerder op meerdere albums per jaar, de laatste jaren was het stiller rond Ryan Adams, die de tijd gebruikte om af te kicken, te trouwen en te herstellen van een ernstige oor-infectie. Het bloedstollende concert in het Concertgebouw eerder dit jaar beloofde al veel, nu is de comeback officieel een feit. Lees verder
|
|
Gotye - Making Mirrors
 De kans is groot dat je single `Somebody That I Used to Know` van Gotye al eens op de radio hebt gehoord. De song, waarin een grote rol is weggelegd voor zangeres Kimbra, kreeg een flinke zet in de rug van 3FM en Studio Brussel. Nu is er dan ook het album bij de single. Lees verder
|
|
dEUS - Keep You Close
 Lichtvoetig en rustig. Zou dat wellicht een goede term kunnen zijn die iets zegt over het nieuwe dEUS-album? Als je de muziek op het album als gemiddelde afzet tegenover al het voorgaande werk, op zich wel. Keep You Close herbergt veel violen (soms zelfs hele orkestbakken) en er is een onbetwiste hoofdrol voor piano, synthesizer en keyboards. Toch, wees niet getreurd, de dEUS-saus is nog altijd zeer goed te proeven. Lees verder
|
|
The Kooks - Junk of the Heart
 Junk Of The Heart is het derde album van deze Britse vakmannen. The Kooks maken perfecte Britse poprock met goed in het oor liggende refreinen en leuke hooks en riffs. Het album klinkt zeer clean en is van de eerste tot de laatste seconde perfect geproduceerd. De songs zijn duidelijk met veel maatwerk en liefde gecomponeerd. Lees verder
|
|
The Drums - Portamento
 Het uit Brooklyn afkomstige kwartet The Drums maakte vorig jaar indruk met een titelloos debuut dat de hoogtijdagen van de Britse new wave deed herleven, en dan met name de variant die in de vroege jaren tachtig door het Factory label de wereld in werd gezonden. Lees verder
|
|
