Film
Theater & concert

  Theater
   Agenda
   Nu in het theater
   Theatertips
   Recensies
   Nieuws
   In première
   Festivals


  Service
   Nieuwsbrief
   Museumtips
   Tools

   Contact
   Adverteren
   Voor bedrijven
   Voor podia
   Colofon

Theaterrecensies

Bart Rijnink's chaotische speeltuin




Brian Lo Sin Sjoe
Ruik eens aan mijn honkbalpet is het theaterconcert van de getalenteerde duizenpoot Bart Rijnink (Doe Maar - de musical) en deze speelse titel geeft de toon van de voorstelling perfect neer. Het is namelijk een ondeugende kindervoorstelling voor volwassenen.

Het podium is als een rommelige jongenskamer bezaaid met allerlei speelgoed - van instrumenten tot en met een grote gloeilamp - die in de loop van de show gebruikt worden. Het script reflecteert ook deze rommelige sfeer. Er zit totaal geen lijn in. Op ADHD-wijze springt Rijnink van de hak op de tak en de nummers lijken ter plekke geimproviseerd te worden. Toch weet deze one man show van begin tot eind te boeien dankzij de innemende performance van Rijnink. Zijn alterego in de show doet denken aan Bart Simpson, die zichzelf helemaal geweldig vindt. Diverse van de zelfgeschreven nummers gaan hier dan ook over. Charmante ego tripping met een knipoog.

De muziek is niet typisch kleinkunst maar lekker groovy en wordt naast Rijnink fantastisch uitgevoerd door Xander Vrienten (bas) en Dionys Breukers (toetsen, percussie). Vooral met Vrienten is er een dynamische interactie, die van nummers als 'Rusland' een komisch schouwspel maken.

In de liedteksten - die vaak ongemakkelijk op de muziek zitten - probeert Rijnink als ondeugend joch zo veel mogelijk schunnige woorden in te proppen. 'Vagina', 'ballen', 'palen', 'schijten', 'erectie' en dergelijke passeren de revu. Het one-man-duet, waarin Rijnink's alterego ruziet met zijn jaloerse vriendin, vormt een van de hoogtepunten. In deze anarchistische kinderlijke sfeer doet de voorstelling denken aan de gelauwerde Amerikaanse musical Avenue Q, een Sesamstraat voor volwassenen. Mocht de show ooit naar Nederland komen, dan zou Rijnink hiervoor perfecte casting zijn.

In het kleinkunst genre is er ongetwijfeld niemand die als Rijnink kan bewegen. De wijze waarop hij bijvoorbeeld zijn sportschooloefening - voor de nieren! - demonstreert en strijkend hoopt op een stortbui zijn meesterlijk. Ruik eens aan mijn honkbalpet is een leuke zandbak, waarin Rijnink iedereen hartelijk verwelkomt om in te spelen. Als het maar wel om hem draait.

Agenda   
Reageer
25-02-2010 11:02
wat denk je dan van het nummer "zelfs de bruine meisjes vinden mij mooi"? Dat is geniaal. Of het lied 600 jaar geleden? een Pareltje.
gepost door: alexandra

Naar overzicht theaterrecensies


Agenda Selectie

Stad

Tijd

Genre




© On Stage