De derde voorstelling van Polderman. Lachend kijkt zij naar de opsmuk om zich heen en vraagt zich af: `Is dit nou normaal?` Tijd om de boel eens flink af te tuigen. Tijd om de chaos terug te brengen, tot overzichtelijke, menselijke proporties. Met de ronkende shovel en de zachte plumeau, met de Franse slag en gezond Zeeuws verstand. Met `de gratie van een havenarbeider en het karakter van een goed biertje: stevig in het begin, daarna prikkelend enmet een zachte, verfrissende afdronk.`
